



“In de marge van de gemeenschappelijke ruimte van onze cultuur liggen zo de gedroomde en vergeten ruimten van de jeugd.”
Ton Lemaire, Filosofie van het landschap
Het Groene Hart heb ik benaderd met het idee dat de natuur een plek van geborgenheid is. Mijn werk gaat namelijk altijd over rust en geborgenheid. Rust en geborgenheid die zijn oorsprong vinden in mijn jeugd. Rondom het Groene Hart wonen ruim 6 miljoen Nederlanders, in dit Hollands Paradijs heerst echter nog stilte en rust. Toch wordt het Groene Hart bepaald vanuit de vergadertafels, bestuurd en beschermd door verschillende organisaties. Dit lijkt in contrast te staan met de ervaring van het Groene Hart. Het lijkt dat juist die vergaderingen, het creƫren op de tekentafel de authentieke ervaring kapot zou maken. Niets blijkt minder waar, juist de mensen die hier voor staan beschermen het Groene Hart, met de beste intenties.